INTERAKTIVNA NASTAVA @ 16 Jun 2013

MEDICINSKA ŠKOLA BANJA LUKA

AKTIV DRUŠTVENIH NAUKA

PREDMET: DEMOKRATIJA I LJUDSKA PRAVA TEMA STRUČNOG USAVRŠAVANJA NASTAVNIKA INTERAKTIVNO UČENJE U SREDNJIM ŠKOLAMA

Slavica Klepić, prof. školska godina 2012/2013.

Tema stručnog usavršavanja nastavnika : INTERAKTIVNO UČENJE U SREDNJIM ŠKOLAMA

Radionice kao okvir za aktivno učenje

                Pojam radionica Primjena RADIONICA u vaspitno-obrazovnom radu, kao svojevrsne pedagoško-psihološke inovacije, najviše je vezana za sprovođenje programa psihosocijalne pomoći u cilju ublažavanja posljedica rata. Ove programe su međunarodne organizacije prvo razvile u Hrvatskoj, zatim i bivšoj SRJ odnosno u Srbiji i Crnoj Gori i na kraju u BiH, u Federaciji BiH i Republici Srpskoj. U predmetu Demokratija i ljudska prava, koji je jedini predstavljao zajedničko jezgro nastavnog progrma u oba BH entiteta, pojam radionica našao je svoju širu primjenu, ali i pokrenuo naučne radnike da teorijski razmotre radionice kao pedagoški problem (pr.Dr Nenad Suzić). S.Janković i T.Kovač Cerović govore u svijetlu psihološkog pristupa.

Prema osnovnom cilju oni dijele radionice na:

1.KREATIVNE RADIONICE(cilj je razvijanje divergentnih izražavanja;dramske,likovne ,pjesničke i video radionice) 2.EDUKATIVNE ili KONGITIVNE RADIONICE(cilj je saznanje u širem smislu)-a u okviru ovih izdvajamo

a) edukativne (kongitvne) radionice u užem smislu čiji je cilj sticanje konkretnih znanja i vještina ali i podsticanje nekih kongitivnih procesa kao što su: rasuđivanje, sticanje strategije učenja i pamćenja, apstrahiranje sopstvenog mišljenja, argumentovanje stava itd.

b) preventivne ili psihološke radionice usmjerene na razvoj ličnosti, identiteta, izražavanje emocija i sl.

b-1) podvrsta edukativne radionice, radionica SOCIJALNIH vještina koja objedinjuje kongitivnu i preventivnu radionicu.

                Prof. Dr Ivić određuje pojam radionica kao METOD GRUPNOG RADA, što je sporno u odnosu na terminologiju u vezi sa metodama i oblicima vaspitno –obrazovnog rada. U ostalom dijelu definicije edukativnih radionica prihvatljivija je tvrdnja da su edukativne jer su osmišljene sa ciljem ppdsticaja saznajnog razvoja i to od sticanja i usvajanja činjeničkog znanja pa sve do podsticanja i razvijanja više intelektualnih procesa (suđenje, zaključivanje, rješavanje problema)

                Radionice su važan faktor socijalizacije (saradnja u timu, izražavanje svoga stava, vježtina dijaloga, uvažavanje drugog i drugačijeg stava). S druge strane one su nerazdvojive od ličnog angažovanja učenika –PRIMJER AKTIVNE ŠKOLE. Učenici su tokom nastave Demokratije i ljudskih prava, u sva tri modula, izloženi dinamici raznovrsnih zadataka, različitih oblika grupnog rada (timovi od 8 učenika,male grupe 3-5 učenika, parovi i napose individualno) te se stvljaju pred za njih kongitivno provokativne situacije. Ovo je način da se učenici bez spoljne prisile uvuku u saznajnu aktivnost i lako je ne napuštaju, razmišljajući o problemu ili temi i nakon izlaska iz učionice. 

NAČIN IZVOĐENJA RADIONICA

Radionički pristup podrazumjeva poštovanje određenih načela, zahtijeva i pravila a to su :

1.POSEBAN RASPORED SJEDENJA (sjedenje ili stajanje učenika u KRUGU u vrijame rada na nivou odjeljenja ili grupe čime se stvarapovoljnija predpostavka za interakciju i komunikaciju.

2.TMSKI RAD (radionicu bi trebalo da izvode dva „stručnjaka“, voditelj radionice,nastavnik i saradnik koji predstavlja podršku kao npr.dva nastavnika, stručni saradnik škole, student na hospitovanju, učenik)

3.SCENARIJ RADIONICE- nastavnik kao planer i organizator sa jasno postavljenim ciljem i jasnim uputama o načinu i vremenskom okviru rada.

AKTIVNOSTI NASTAVNIKA U FUNKCIJI AKTIVIRANJA I MOTIVACIJE KOD UČENIKA

1.Proces učenja započinje akcijom učenika (u tradicionalnom pristupu aktivnost učenika je na kraju,ponavljanje)-animiranje od nastavnika.

2.Uvažavanje inicijative učenika i razumjevanje za neuobičajne stavove i pogreške.

3.Podstiče učenika da definiše probleme i alternative.

4.Insistira na samostalnosti učenika tokom aktivnosti, prati i analizira rad ,pomaže na zahtjev učenika i u slučaju ispoljavanja većih poteškoća.

5.Podstiče učenike da postavljaju pitanja (postavlja potpitanje, preformuliše pitanje, vraća pitanje učeniku ili ga postavlja drugim prisutnim učenicima, daje informaciju ili upućuje na izvor informacija)

6.Voditelj tj. Nastavnik posebnu pažnju posvećuje procesu nastanka predmeta aktivnosti( pr pjaavna prezentacija grupe eksperata, debatanata, parlamentaraca.šema ili zajednilki rad na crtežu, portofoliju i sl.)

7.Stvara uslove za iskustveno učenje i aktivnosti koje podrazumjevaju interaciju i razmjenu u grupi.

RAZMJENA – UČENJE JEDNIH OD DRUGIH

U interaktivnoj nastavi najčešće se koriste sljedeći nivoi razmjene:

A)Rad i razmjena u maloj grupi:

- individualna analiza ,instrukcija za rad u manjoj grupi dogovor

- koordinacija rada u grupi,izbor vođe ili rotacija uloge vođe

- detaljna analiza zadataka, instrukcije za njegovo izvršavanje te donošenje PLANA rada u grupi-Ko? Šta? Kako? Koliko dugo?

- zajednički rad, razmjena na nivu male grupe (tolerantna atmosfera, argumentovana diskusija, inicijativa mišljenja ,sučeljavanje različitih stavova, korekcije, dopune, poboljšanja)

- svođenje rezultata grupnog rada uključujući evaluaciju

- donošenje grupne odluke o predstvljanju rada grupe

B) Rad i razmjena na nivou cijele grupemože se izvršiti sljedećim koracima;

- sve male grupe po redu prezentuju rezultate svoga rada

- samo jedna grupa prezantuje poslije čega se vodi rasprava tzv.“akvarijum tehnika“

- razmjena putem spontane diskusije u vezi sa radom u malim grupama

- svaki pojedinac po redu prezentuje svoje stavove-rezultate

PRIVLAČNI SADRŽAJI SA ELEMENTIMA IGRE

             Aktivnosti bi trebale biti osmišljene kao atraktivna IGRA preko koje su učenici uvučeni u saznajnu aktivnost sa visokim nivoom unutrašnje motivacije (vidi priručnik Vijeća Evrope ili Civitas-a)

AKTIVNE METODE UČENJA

             Pored učenja rješavanja problema veliku ulogu imaju metode koje podrazujevaju AKTIVNU ULOGU UČENIKA KAO SUBJEKTA U NASTAVI ali i voditelja radionice tj.nastavnika (kooperativno učenje učenika i nastavnika, kooperativnost među učenicima u grupi, timska nastava, učenje otkrivanjem) Stvaralačko (divergentno)učenje redovan je pratilac procesa učenja u radionicama (traženje alternativnih rješenja za neki problem,“bura ideja“, crtež,sastav, esej . . .) Naravno i druge metode aktivnog učenja ali i oblici kao npr. DEBATA,u različitim formatima mogu imati svoje mjesto u okviru interaktivnog učenja u nastavi ne samo ovog predmeta. Ako dodamo razne posjete različitim institucijama kulturnim,političkim,društvenim,vjerskim upotpunjujemo sve gore navedene metode putem kojih učenik ne uči semo iz knjiga već kako to navodi Rene Dekart, francuski filozof i matematičar, iz „otvorene knjige života“.

LITERATURA:

Interaktivno učenje: grupa autora, Ministarstvo prosvjete RS, 1999. god

Demokratija i ljudska prava, priručnik za nastavnike, CIVITAS Priručnik vijeća Evrope, 2001


News powered by CuteNews - http://cutephp.com

JU Medicinska škola Banja luka - http://medicinska-skola-bl.net